M A N I E R
this site the web

image
image
image
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

«Πώς κόβεις το μουσακά με αλυσοπρίονο»

«Η Ελλάδα είναι ένα πεδίο δοκιμής για σχιζοφρενείς οικονομολόγους» γράφει Αυστριακό περιοδικό  
Με ένα άρθρο που κριτικάρει με ειρωνεία και στοιχεία τα πειράματα των εταίρων και του ΔΝΤ στην Ελλάδα, ασχολείται με το ελληνικό πρόβλημα το αυστριακό περιοδικό Ρrofil. Οι συντάκτες του περιοδικού εκτιμούν ότι  το πρόγραμμα που έχει ως τώρα εφαρμοστεί στην Ελλάδα, είναι ένας αχταρμάς κακών ιδεών από κάθε οικονομική θεωρία. Δεν είναι ούτε νεοφιλελευθερισμός, ούτε κεινσιανή λογική, ούτε σοσιαλδημοκρατία. «Είναι ένα πρόγραμμα που συνενώνει ό, τι χειρότερο από παντού», σημειώνει το περιοδικό και τονίζει ότι «αν  ένα τέτοιο πακέτο λιτότητας που θα έκοβε 3,7 δις από την υγεία, εμφανιζόταν στην Αυστρία, αυτό θα ήταν το τέλος της Αυστριακής Δημοκρατίας».  

Όλα αυτά, συνεχίζει το άρθρο, όταν η ανεργία έχει φτάσει στο

"Για μένα αυτή η ζωή δεν αξίζει πλέον. Έχω κουραστεί"

Η κ. Σοφία είναι 78 χρόνων. Όπως κάθε μέρα, έτσι και σήμερα και παρά το τσουχτερό κρύο, «κατέβηκε» στην Ομόνοια για να βρει ένα ζεστό πιάτο φαγητό και να προμηθευτεί λίγο γάλα και μία κουβέρτα από τις κοινωνικές υπηρεσίες του δήμου.

Το ίδιο έκανε και ο κ. Τάσος
67 χρόνων, η Κατερίνα 40, ο Στάθης 30... και δεκάδες άλλοι. Όλοι τους θύματα της οικονομικής κρίσης. Ζουν κάτω από τα όρια της φτώχιας και δεν μπορούν να συντηρήσουν πλέον ούτε τους ίδιους, πόσο μάλλον τις οικογένειές τους.

«Από τότε που έχασα τον άνδρα μου, πριν δύο χρόνια, έρχομαι εδώ πολύ συχνά» λέει η κ. Σοφία, πολύ φυσικά, αφού πλέον η ανέχεια φαίνεται να έχει γίνει δεύτερη φύση της.


«Η σύνταξη που παίρνω φτάνει μόνο για τους λογαριασμούς του σπιτιού και το νοίκι, ενώ στην πολυκατοικία δεν υπάρχει πλέον θέρμανση, αφού οι περισσότεροι δεν έχουμε λεφτά για πετρέλαιο. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα», λέει και συμπληρώνει με παράπονο:
«Για μένα αυτή η ζωή δεν αξίζει πλέον. Έχω κουραστεί πολύ» και μπαίνει με γρήγορο βήμα στο κτίριο του δήμου.

Ο κ.
Τάσος, φιλοξενείται εδώ και μερικούς μήνες από ένα

Το μαύρο σύννεφο

Θα ήθελα να κάνω μια θερμή παράκληση προς εκείνους που θα κάνουν σήμερα ή αύριο τις όποιες ανακοινώσεις για το μέλλον της χώρας μετά την ολοκλήρωση των διαφόρων διαπραγματεύσεων.

Μην ισχυρισθείτε ότι μας σώζετε, μην εμφανιστείτε αλαζονικά στις τηλεοπτικές κάμερες καμαρώνοντας για...



...την "οριστική" λύση, μην χαμογελάσετε με το ύφος "τώρα μου χρωστάτε".

Είτε μνημονιακοί είτε αντιμνημονιακοί είτε μετριοπαθείς, σχεδόν όλοι οι Έλληνες πολίτες έχουμε φτάσει στα όρια μας. Ο μεγαλύτερος εχθρός της εθνικής προσπάθειας είναι αυτή τη στιγμή η ψυχολογική και συναισθηματική κόπωση όλων μας. Έχει μπει η κατάθλιψη στο κάθε σπίτι και στο κάθε μαγαζί, τα νεύρα μας είναι σπασμένα.


Κοιτάζω γύρω μου τους ανθρώπους και οι μισοί κυκλοφορούν

Δεν μου αρέσει η Ελλάδα του ομορφάντρα

Η συνειδητοποίηση ήρθε πριν λίγα χρόνια και με βάρεσε σα χαστούκι: κατάλαβα ότι δε μ’ αρέσει η Ελλάδα. Τόσο απλά. Το χειρότερο, όμως, δεν ήταν αυτό. Το χειρότερο ήταν όταν κατάλαβα ότι δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθήσω να αλλάξω κάποια από αυτά που θεωρούσα κακώς κείμενα: κατάλαβα ότι η Ελλάδα αρέσει στους Έλληνες. Άρα, το λάθος είμαι εγώ.
Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι δεν νιώθω καν Ελληνίδα τέτοιας Ελλάδας. Ποια Ελλάδα να υπερασπιστώ και με ποια Ελλάδα να ταυτιστώ; Με την Ελλάδα που θεωρεί λογικό να δίνει φακελάκι; Με την Ελλάδα που κυκλοφορεί στο δρόμο λες και είναι μόνη της; Με την Ελλάδα που λατρεύει τα 100 ντεσιμπέλ; Με την Ελλάδα που φυσάει τον καπνό της στα μούτρα του απέναντι; Με την Ελλάδα που παραβιάζει όποιο νόμο γουστάρει; Με την Ελλάδα που δικαιολογεί την παρανομία; Με την Ελλάδα που νιώθει ανώτερη από τους «ξένους»; Με την Ελλάδα που καμαρώνει επειδή κατασκεύασε κάτι ελεεινής ασχήμιας χωριά; Με την Ελλάδα

Ο θάνατός τους, η ντροπή μας

Ο θάνατός τους, η ντροπή μας
AYLEN KURDI Το μικρό σου κορμάκι έστεκε ακίνητο στην ακτή Σιωπούσε μα συνάμα ούρλιαζε Εσύ πιο πολύ από τον καθένα μας έπρεπε να γελάς με χάδια και παιχνίδια στα γόνατα του πατέρα στην αγκαλιά της μητέρας Όμως όχι Δεν θα προλάβεις να μεγαλώσεις Να ζυγίσεις τις ομορφιές και τις ασχήμιες του κόσμου Να ψηλώσεις σαν τα λιόδεντρα του τόπου σου Πρόλαβες ίσως να κλάψεις γιατί σε τρόμαξε μια βόμβα Η Συρία ήταν λενε μια όμορφη χώρα Τώρα στη Συρία αντηχούν τα πιο θλιμμένα τραγούδια Από τη Δαμασκό μέχρι το Χαλέπι από τη Χόμς μέχρι τη Λαττάκεια και από τον φοβο στέρεψαν τα στήθια των γυναικών από γάλα Θα έπρεπε τωρα να παίζεις να νιώθεις τη ζεστασιά του ήλιου στο προσωπάκι σου Μαζί με τ'άλλα παιδιά Δεν πρόλαβες να μάθεις όμως πως άνθρωποι πεθαίνουν και ξεριζώνονται για να πλουτίζουν οι φταίχτες Αυτό δεν είναι ποίημα Είναι κραυγή Έκκληση για βοήθεια Στον πόλεμο η ποιήση είναι μονάχα ψέμα Η αλήθεια βρίσκεται στο μικρό σου κορμάκι που ακίνητο στην ακτή σιωπούσε μα συνάμα ούρλιαζε γιατί πάνω του διαγραφόταν η ξεφτίλα όλου του κόσμου Η ντροπή μας Νεφέλη AYLAN KURDI جسدك الصغير مسجى على الشاطىء ساكتا ولكنه يهدر فأنت اكثر من اي منا كان من المفترض ان تضحك بالمداعبات وبالعابك على ركبتي والدك او في حضن امك لكن لا.. لم تستطع ان تكبر كي تزن جمال وقبح هذا العالم ام تستطع ان تطول لتنتصب كشجر الزيتون في بلدك . قد تكون قد بكيت لخوفك من قذيفة انفجرت سوريا كانت بلد جميل كما يقولون في سوريا الان لا تسمع الا الترانيم الحزينة من دمشق حتى حلب من حمص حتى اللاذقية ومن الخوف جف الحليب في صدور الامهات كان من المفترض ان تكون الان تلعب ان تلفح الشمس وجهك الصغير ومع اقرانك الاخرين لكنك لم تستطع ان تدرك ان اناسا يموتون واخرون يقتلعون من بلادهم كي يزيد غنى المسؤولين عما يجري هذا ليس شعرا انه صرخة انه نداء للنجدة والمساعدة ففي الحروب لا يعدو الشعر سوى كذبة الحقيقة مسجاة هناك في جسدك الصغير والذي بلا حراك سجي على الشاطىء صامتا ولكنه يهدر ففوقه رسمت مهزلة هذا العالم باسره وفوقه رسم عارنا . نيفيلي
 

W3C Validations

Ένα blog που λέει... οχι, σε κάθε είδους κάγκελα ...ο καθένας μπορεί να σπάσει τα μικρά η μεγάλα κάγκελα που τον περικλείουν.....

Usage Policies

Διαβάστε περισσότερα...