M A N I E R
this site the web

Απο-φασιστική επίθεση

Τον τελευταίο καιρό μου έρχονται μέηλ και μηνύματα απελπισίας από διάφορες μεριές. Από το Απλεπιστήμιο στο Απελπιστήμιο, μου γραψε η Μ. που επέστρεψε στην Αθήνα και της ήρθαν απανωτά τα αβάσταχτα χτυπήματα του καπιταλισμού.
Άρχισε από τώρα να δείχνει τα δόντια του ο κατοχικός χειμώνας που έχουμε μπροστά μας. Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι νιώθουμε το ερπυστριοφόρο έξω από την πόρτα μας και είμαστε πλέον βέβαιοι, ακόμα κι όσοι από μας είχαν μια ψευδαίσθηση, ότι κανείς δεν θα γλυτώσει από την ισοπέδωση της ζωής του και από τον βίαιο θάνατο.
Αυτή η στιγμή, η στιγμή που η πλειονότητα των καταναλωτών στην Ελλάδα ξαναγίνονται βίαια άνθρωποι με
συναισθήματα, με φόβο, με οργή, είναι η καταλληλότερη για να δώσουμε την τελική μας μάχη, να κάνουμε την καθοριστική μας επίθεση σε δύο μέτωπα.
Πρώτον, συνεχίζοντας στο μέτωπο που έχουμε ήδη ξεκινήσει, στον εξανθρωπισμό των καταναλωτών, με απώτερο στόχο την τρυφερή επανάσταση μέσα μας και δεύτερον, εξαιρετικά επείγον πια, την απο-φασιστική επίθεση έξω μας για να “απο-φασιστοποιηθούμε”, να ανατρέψουμε την κυβέρνηση των φασιστών του καπιταλισμού.
Έχω αρχίσει πλέον να φοβάμαι ότι δεν θα προλάβουμε ούτε να ολοκληρώσουμε την προσωπική μας τρυφερή επανάσταση, ούτε να δούμε τα αποτελέσματά της. Ότι θα γίνει αυτή, θα γίνει, είμαι βέβαιος. Διότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος και είναι ξεκάθαρο αυτό για όποιον μπορεί να δει ολιστικά, οικουμενικά την ανθρωπότητα. Αλλά δεν θα προλάβουμε προσωπικά να την βιώσουμε ούτε στο ελάχιστο, ούτε στην μικροκλίμακα της χώρας “μας” όσοι από εμάς τους σύγχρονους ανθρώπους την έχουμε ήδη οραματιστεί και νιώσει. Θα μείνουμε στην άγραφη και άσημη Ιστορία της ανθρωπότητας ως οι μύκητες που την ζύμωσαν με τα κορμιά και τα μυαλά τους προτού τους πάρει από κάτω η ερπύστρια του καπιταλισμού.
Γι’ αυτό ας δούμε τουλάχιστον την ανατροπή των σημερινών εκφραστών του φασισμού. Δικαιούμαστε να λάβουμε τουλάχιστον την ευχαρίστηση αυτή και να καθυστερήσουμε το ερπυστριοφόρο που έρχεται κατά πάνω σε όλους μας.
Έχουμε νομίζω χρέος ο καθένας, και κυρίως όσοι διαθέτουν δημόσιο λόγο και παρουσία κι είναι ταγμένοι δίπλα στον άνθρωπο κι όχι στο καθεστώς, να συνταχθούν ενεργά με τον αγώνα της πολιτικής ανατροπής και να την προκαλέσουν το συντομότερο. Μετά, θα τις ξαναδούμε με άλλη ψυχολογία τις μεταξύ μας διαφωνίες. Προέχει να ζήσουμε και κατόπιν να διαφωνήσουμε.
      Γιάννης Μακριδάκης

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ο θάνατός τους, η ντροπή μας

Ο θάνατός τους, η ντροπή μας
AYLEN KURDI Το μικρό σου κορμάκι έστεκε ακίνητο στην ακτή Σιωπούσε μα συνάμα ούρλιαζε Εσύ πιο πολύ από τον καθένα μας έπρεπε να γελάς με χάδια και παιχνίδια στα γόνατα του πατέρα στην αγκαλιά της μητέρας Όμως όχι Δεν θα προλάβεις να μεγαλώσεις Να ζυγίσεις τις ομορφιές και τις ασχήμιες του κόσμου Να ψηλώσεις σαν τα λιόδεντρα του τόπου σου Πρόλαβες ίσως να κλάψεις γιατί σε τρόμαξε μια βόμβα Η Συρία ήταν λενε μια όμορφη χώρα Τώρα στη Συρία αντηχούν τα πιο θλιμμένα τραγούδια Από τη Δαμασκό μέχρι το Χαλέπι από τη Χόμς μέχρι τη Λαττάκεια και από τον φοβο στέρεψαν τα στήθια των γυναικών από γάλα Θα έπρεπε τωρα να παίζεις να νιώθεις τη ζεστασιά του ήλιου στο προσωπάκι σου Μαζί με τ'άλλα παιδιά Δεν πρόλαβες να μάθεις όμως πως άνθρωποι πεθαίνουν και ξεριζώνονται για να πλουτίζουν οι φταίχτες Αυτό δεν είναι ποίημα Είναι κραυγή Έκκληση για βοήθεια Στον πόλεμο η ποιήση είναι μονάχα ψέμα Η αλήθεια βρίσκεται στο μικρό σου κορμάκι που ακίνητο στην ακτή σιωπούσε μα συνάμα ούρλιαζε γιατί πάνω του διαγραφόταν η ξεφτίλα όλου του κόσμου Η ντροπή μας Νεφέλη AYLAN KURDI جسدك الصغير مسجى على الشاطىء ساكتا ولكنه يهدر فأنت اكثر من اي منا كان من المفترض ان تضحك بالمداعبات وبالعابك على ركبتي والدك او في حضن امك لكن لا.. لم تستطع ان تكبر كي تزن جمال وقبح هذا العالم ام تستطع ان تطول لتنتصب كشجر الزيتون في بلدك . قد تكون قد بكيت لخوفك من قذيفة انفجرت سوريا كانت بلد جميل كما يقولون في سوريا الان لا تسمع الا الترانيم الحزينة من دمشق حتى حلب من حمص حتى اللاذقية ومن الخوف جف الحليب في صدور الامهات كان من المفترض ان تكون الان تلعب ان تلفح الشمس وجهك الصغير ومع اقرانك الاخرين لكنك لم تستطع ان تدرك ان اناسا يموتون واخرون يقتلعون من بلادهم كي يزيد غنى المسؤولين عما يجري هذا ليس شعرا انه صرخة انه نداء للنجدة والمساعدة ففي الحروب لا يعدو الشعر سوى كذبة الحقيقة مسجاة هناك في جسدك الصغير والذي بلا حراك سجي على الشاطىء صامتا ولكنه يهدر ففوقه رسمت مهزلة هذا العالم باسره وفوقه رسم عارنا . نيفيلي
 

W3C Validations

Ένα blog που λέει... οχι, σε κάθε είδους κάγκελα ...ο καθένας μπορεί να σπάσει τα μικρά η μεγάλα κάγκελα που τον περικλείουν.....

Usage Policies

Διαβάστε περισσότερα...