M A N I E R
this site the web

Ποιους απειλούν τα καλάσνικοφ;

Η δολοφονία των δύο νεαρών αστυνομικών στου Ρέντη απέδειξε για άλλη μια φορά ότι όλες οι ζωές δεν είναι ίδιες. Οι μόνοι που βγήκαν στους δρόμους ήταν οι συνάδελφοι τους ... που είχαν υπηρεσία. Αν οι νεαροί ήταν φίλαθλοι –μέλη κάποιας θύρας – θα είχαμε ολονύχτια μνημόσυνα. Αν ήταν φοιτητές σήμερα (και αύριο και μεθαύριο και για ένα μήνα…) δεν θα είχαμε πανεπιστήμια. Και αν ήταν ταμίες τραπεζών οι συνάδελφοι τους θα κατέβαζαν ρολά.

Η δολοφονία όμως των δύο νεαρών (22 ο ένας – 23 ο άλλος) αντιμετωπίσθηκε από τους περισσότερους εξ ημών με όλη την τυπικότητα που επιβάλλουν οι ψυχρές μας σχέσεις με την αστυνομία. Θα ήθελα να είμαστε ειλικρινείς. Αν εξαιρέσεις την....ακροδεξιά και ένα κομμάτι της δεξιάς, οι υπόλοιποι σε αυτή τη χώρα είμαστε αμήχανοι σε θέματα αστυνόμευσης – βίας  - εγκληματικότητας. Ενδεικτικές είναι οι ανακοινώσεις των κομμάτων της αριστεράς όταν ηχούν τα καλάσνικοφ. Δεν θέλω να κάνω ιστορική αναδρομή, άλλωστε όλοι ξέρουμε γιατί μιλώ. Η στάση όμως αυτή της επίσημης αριστεράς είναι λάθος. Η αύξηση της βίας στην Ελλάδα θα έπρεπε να είναι από τα πρώτα θέματα στην ατζέντα της Αλέκας και του Τσίπρα. Τα «πρώτα θύματα» άλλωστε είναι ο «απλός λαός» (οι ψηφοφόροι τους για να το θέσω χυδαία). Όσο πιο «δυτικά» πας τόσο ποιο φοβισμένοι είναι οι άνθρωποι. Άλλωστε οι πλούσιοι έχουν τον τρόπο τους απέναντι και στο έγκλημα (από σπίτια οχυρά μέχρι ιδιωτικούς φρουρούς και θωρακισμένα αυτοκίνητα).

Το σαββατοκύριακο ήμουν σε μια περιοχή της Ελλάδας που βυθίζεται σιγά σιγά σε εγκληματικότητα τύπου Ομόνοιας, Σοφοκλέους, Ζεφυρίου, πλατεία Βάθης. Αυτός που φώναζε πιο δυνατά ήταν ένας παλαίμαχος της Εθνικής Αντίστασης. Τα κόκκινα τρόπαια στους τοίχους (θα τα δείτε και στους «Πρωταγωνιστές» σε μερικές μέρες) δεν τον εμπόδισαν να φωνάζει εναντίον των μεταναστών, εναντίον των «μαύρων» εναντίον τέλος πάντων όλων αυτών που έφεραν (ή νομίζει ότι έφεραν) την εγκληματικότητα στη γειτονιά του. Τα ίδια και τα νεαρά κορίτσια της περιοχής. Που τους αρέσει ο Τσίπρας δεν θέλουν όμως να στερηθούν τις νυχτερινές τους βόλτες και ζητούν «αστυνομία παντού».

Οι «κακοί» (από τους τσαντάκηδες και τους ληστές μέχρι τους μπαχαλάκηδες και τους ενόπλους πιστολέρο) βυθίζουν την κοινωνία στο φόβο. Και όσο πιο πολύ φοβάται κανείς τόσο πιο συντηρητικός γίνεται. Όταν πυροβολούν δίπλα σου δεν ζητάς περισσότερα δικαιώματα, ζητάς περισσότερους αστυνομικούς, περισσότερους περιορισμούς, περισσότερες φυλακές. Έχει συμβεί στην Ευρώπη, στην Λατινική Αμερική, στις ΗΠΑ, παντού. Και όσο πιο σύντομα το καταλάβουμε τόσο μικρότερο ποσοστό θα πάρουν οι ακραίοι στις επόμενες εκλογές.  
                                     του Σταύρου Θεοδωράκη

1 σχόλια:

efirok είπε...

http://brazilastateofmind.blogspot.com/2009/02/blog-post.html

Δημοσίευση σχολίου

Ο θάνατός τους, η ντροπή μας

Ο θάνατός τους, η ντροπή μας
AYLEN KURDI Το μικρό σου κορμάκι έστεκε ακίνητο στην ακτή Σιωπούσε μα συνάμα ούρλιαζε Εσύ πιο πολύ από τον καθένα μας έπρεπε να γελάς με χάδια και παιχνίδια στα γόνατα του πατέρα στην αγκαλιά της μητέρας Όμως όχι Δεν θα προλάβεις να μεγαλώσεις Να ζυγίσεις τις ομορφιές και τις ασχήμιες του κόσμου Να ψηλώσεις σαν τα λιόδεντρα του τόπου σου Πρόλαβες ίσως να κλάψεις γιατί σε τρόμαξε μια βόμβα Η Συρία ήταν λενε μια όμορφη χώρα Τώρα στη Συρία αντηχούν τα πιο θλιμμένα τραγούδια Από τη Δαμασκό μέχρι το Χαλέπι από τη Χόμς μέχρι τη Λαττάκεια και από τον φοβο στέρεψαν τα στήθια των γυναικών από γάλα Θα έπρεπε τωρα να παίζεις να νιώθεις τη ζεστασιά του ήλιου στο προσωπάκι σου Μαζί με τ'άλλα παιδιά Δεν πρόλαβες να μάθεις όμως πως άνθρωποι πεθαίνουν και ξεριζώνονται για να πλουτίζουν οι φταίχτες Αυτό δεν είναι ποίημα Είναι κραυγή Έκκληση για βοήθεια Στον πόλεμο η ποιήση είναι μονάχα ψέμα Η αλήθεια βρίσκεται στο μικρό σου κορμάκι που ακίνητο στην ακτή σιωπούσε μα συνάμα ούρλιαζε γιατί πάνω του διαγραφόταν η ξεφτίλα όλου του κόσμου Η ντροπή μας Νεφέλη AYLAN KURDI جسدك الصغير مسجى على الشاطىء ساكتا ولكنه يهدر فأنت اكثر من اي منا كان من المفترض ان تضحك بالمداعبات وبالعابك على ركبتي والدك او في حضن امك لكن لا.. لم تستطع ان تكبر كي تزن جمال وقبح هذا العالم ام تستطع ان تطول لتنتصب كشجر الزيتون في بلدك . قد تكون قد بكيت لخوفك من قذيفة انفجرت سوريا كانت بلد جميل كما يقولون في سوريا الان لا تسمع الا الترانيم الحزينة من دمشق حتى حلب من حمص حتى اللاذقية ومن الخوف جف الحليب في صدور الامهات كان من المفترض ان تكون الان تلعب ان تلفح الشمس وجهك الصغير ومع اقرانك الاخرين لكنك لم تستطع ان تدرك ان اناسا يموتون واخرون يقتلعون من بلادهم كي يزيد غنى المسؤولين عما يجري هذا ليس شعرا انه صرخة انه نداء للنجدة والمساعدة ففي الحروب لا يعدو الشعر سوى كذبة الحقيقة مسجاة هناك في جسدك الصغير والذي بلا حراك سجي على الشاطىء صامتا ولكنه يهدر ففوقه رسمت مهزلة هذا العالم باسره وفوقه رسم عارنا . نيفيلي
 

W3C Validations

Ένα blog που λέει... οχι, σε κάθε είδους κάγκελα ...ο καθένας μπορεί να σπάσει τα μικρά η μεγάλα κάγκελα που τον περικλείουν.....

Usage Policies

Διαβάστε περισσότερα...